Intro - Truly , Madly , Deeply …

posted on 13 Apr 2010 22:32 by amicafe-na

 

Title: Truly , Madly , Deeply … 

Status : Intro

Pairing : T.O.P x G-Dragon

Author: GD HoLiC 

Rating: PG-15

note: อินโทรเพิ่้งจะโผล่ - -* 

... 

ขอบคุณ...ที่ทำให้เกิดอินโทรอันนี้ขึ้นมา 

และขอโทษจริงๆ .... เค้ามันเลว




.

.

.

.



ท่ามกลางอากาศหนาวที่เย็นจับใจมาหลายค่ำคืน กองหิมะขาวโพลนถูกกองเอาไว้ริมข้างทาง บางส่วนก็ละลายกลายเป็นน้ำไปบ้างแล้ว แต่ก็ยังคงไว้ซึ่งความหนาวเหน็บเช่นเดิม

ช่างแตกต่างกับสภาพจิตใจของใครบางคนในตอนนี้

ข้างในหัวใจของเขามันร้อนรน

ในหัวสมองช่างว้าวุ่น 

แต่ละย่างก้าวช่างทรมาน 

แต่ละลมหายใจก็ช่างรวดร้าว

ชเว ซึงฮยอน พยายามรวบรวมสมาธิ พลางสูดลมหายใจเข้าลึกๆ พักนี้เขาเป็นอะไรไม่รู้ สับสน วุ่นวาย อธิบายไม่ถูกกับทุกความรู้สึกที่เกิดขึ้น 

จริงๆเขาก็พอจะเดาได้ ว่าไอ้ความรู้สึกปั่นป่วนแบบนี้มันเกิดขึ้นจากอะไร 

เขา...พอจะรู้หรอกว่าเกิดอะไรขึ้นกับจิตใจของเขา 

แต่มันใช่เรื่องที่ควรจะยอมรับรึยังไงกัน...






ว่าเขา...

....กำลังชอบน้องชายของตัวเอง






ควอน จียง น้องชายคนละสายเลือดกับเขา จียงเป็นลูกติดของหม่ามี๊ฮโยริ ส่วนเขาก็เป็นลูกติดของอาป๊าฮงจุน เราย้ายมาอยู่ด้วยกันตั้งแต่จียงอายุได้3ขวบ 

ผมช่วยหม่ามี๊ฮโยริเลี้ยงจียงมานาน ว่างก็เล่นกับน้อง ใครๆก็รู้ว่าซึงฮยอนคนนี้ติดน้อง หวงน้องชายมาก

นึกย้อนไปถึงวันแรกที่จียงมาเหยียบที่นี่....พื้นที่ว่างๆในหัวใจของเขา



.

.

.



"หวัดดีฮับ"

"คร้าบบบบ ตัวเล็กชื่อไรครับ"

"ป๋มชื่อจียงฮับ ลูกชายสุดหล่อของหม่ามี๊ฮโยริ"

"ฮ่าๆ น่ารักจังนะเราเนี่ย"

"แล้วพี่ชายชื่ออะไรหรอฮับ"

"พี่ชื่อซึงฮยอน เรียกท๊อปก็ได้"

"อ่า...พี่ท๊อปปปป"

"มา พี่จะพาไปกินขนมนะ มาเร็ว"



จนเวลาล่วงเลยผ่านไป จากเด็กชายจียง อายุ3 ขวบ กับเด็กอ้วนซึงฮยอน อายุ5 ขวบ ทั้งคู่ได้เติบโตจนกลายเป็นวัยรุ่น


ชเว ซึงฮยอน อายุ 18 ปี ตัวสูง หน้าตาหล่อถึงหล่อมากๆ ดวงตาคมกริบชนิดที่เรียกว่าชะนีเห็นแล้วต้องเหลียวมากรี๊ด

ควอน จียง อายุ 16 ปี ตัวเล็ก หน้าตาน่ารัก หุ่นผอมบอบบาง ชะนีเห็นแล้วต้องเหลียวเพราะความอิจฉา



.

.

.



"พี่ชาย..."

"...."

"พี่ซึงฮยอน"

"...."

"ท๊อปฮยอง..."

"...."

"ท๊อปปุซัง..."

ควับ!!!

"ตะกี้เรียกว่าไงนะ"

"จียงเรียกพี่ชายว่าท๊อปปุซัง ก็เรียกตั้งหลายทีก็ไม่หันมานี่...ทำไม ชอบชื่อนี้ละสิ เพิ่งคิดได้สดๆตะกี้เลยนะ ชอบช่ายม้าาา~"

"..."

"ท๊อปปุซังงง~~~~"



ตึก ตัก ตึก ตัก



อ..ไอ้เสียงโครมครามนี่มันมาจากไหน

เหมือนมันจะดังอยู่แถวๆนี้

แล้วไอ้รอยยิ้มหวานๆแบบนั้น...ชิท



.

.

.



"นี่ ท๊อปปุซัง ทำอะไรน่ะ"

"วาดรูปไง วาดการ์ตูนน่ะ"

"ไม่เอาอะ ไปเล่นเกมกันเหอะ"

"...."

"นะ นะ น้า ไปเหอะน้า "

"อ..อือ ไปสิ ไป"


ร่างบางกระแทกตัวเองเข้ากับร่างใหญ่ๆของพี่ชาย ก็ใครใช้ให้พี่ชายเล่นเก่งกว่าอะ แล้วถ้าจียงไม่ทำแบบนี้มันจะไปชนะพี่ชายได้รึป่าวเหอะ

"จียง อย่าแกล้งกันสิ"

"...."

เงียบเปล่าๆจะไม่ว่าไรเลย นี่จียงเล่นคลานมานั่งอยู่ตรงหน้าเขาแล้วยืดตัวขึ้นสูงพลางโยกตัวไปมาเพื่อจะบังไม่ให้ซึงฮยอนเห็นหน้าจอทีวี...ให้มันได้อย่างนี้สิ

"ออกไปน่า มันไม่ได้ผลหรอก"

"ฮึ่ย ไม่ยอมหรอกนะ"

"ห..เห้ย จะทำอะไรน่ะ"

จียงแกล้งจี้ขาอ่อนข้างซ้ายของซึงฮยอน รายนั้นน่ะบ้าจี้ตรงนี้ หึหึ บอกแล้วว่าไม่ยอมหรอก ยังไงเขาก็ต้องชนะ 

หน้าหวานยิ้มอย่างสะใจ มือทั้งสองข้างต่างก็จี้พลางลูบวนอยู่แถวขาอ่อนของพี่ชาย ถึงจะใส่กางเกงอยู่แต่ไม่มีผลซะหรอก จียงรู้จุดอ่อนของพี่ชายนะ

ซึงฮยอนร้องโวยวายให้น้องชายตัวแสบหยุดสักที เขาทั้งดิ้นทั้งสะบัดแต่ก็ไม่พ้นมือเล็กๆนั่นๆ หลบไปหลบมาชักโมโหเลยตะครุบตัวบางๆของจียงไว้ซะเลย แต่ดูเหมือนเขาจะออกแรงมากไปหน่อย เลยกลายเป็นว่าเขาล้มทับจียงแทน

จียงนอนนิ่งบนพื้น หัวเล็กเฉียดขอบโต๊ะวางทีวีไปแค่นิดเดียว ซึงฮยอนใช้แขนยันพื้นไว้ทั้งสองข้าง แต่ยังไม่ลุกไปไหน เขากำลัง...

"ท...ท๊อปปุซัง"

"..." ริมฝีปากที่เรียกชื่อเขา...มันดูเรียว บาง ชมพู สวย...

"อื้อ "

ร้องโวยวายเมือพี่ชายไม่มีทีท่าว่าจะลุกขึ้นสักที มันก็ไม่หนักหรอก เพราะพี่ชายยันแขนไว้ทั้งสองข้างเลย ตรงขาก็รู้สึกว่าจะไม่ได้ทับกันด้วย แต่ว่าไอ้ท่าทางแบบนี้มันแปลกๆอะ จียงไม่ชินนี่...ก็ต้องโวยวายไว้ก่อน

พอจียงร้องโวยวายออกมาได้พักนึง ซึงฮยอนก็รีบกระเด้งตัวออกทันที หน้าเขามันร้อนวูบวาบแปลกๆ หัวใจก็เหมือนจะเต้นแรงขึ้นๆ



หลังจากวันนั้นมาอาการทางจิตใจของเขามันก็หนักขึ้นทุกที

เป็นต้นว่า...นั่งกินข้าวกันในครอบครัว แค่นั่งตรงข้ามกับจียง...แค่เห็นหน้าจียงชัดๆ ตรงๆ 

มัน...




รึบางทีแค่จะเข้าห้องน้ำ แต่พบว่าจียงเดินออกมาทั้งผ้าขนหนูผืนเดียวแบบที่ชอบทำประจำ...

มันก็.....





ถ้ามันเกิดขึ้นกับคนอื่นคงไม่เท่าไร

แต่นี่มัน..




มันเกิดขึ้นกับจียง..ที่เป็นน้องของเขา



เกิดขึ้นกับจียง...ที่เป็นน้องชายของเขา



เกิดกับจียง....ที่เป็นผู้ชาย





...เหมือนๆกับเขา















ชเว ซึงฮยอน 

นายต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ















.....................................................

ไปอ่านหนังสือบ้านเพื่อน ไม่ต้องห่วงนะฮะ

รักป๊า คุณแม่ และน้องชายมากๆ

ซึงฮยอน

.....................................................









ขอเวลาสักพัก แล้วพี่จะกลับมาเป็นพี่ชายคนเดิมของนาย...จียง








End.......





ไม่ขอพล่ามอะไรนะคะ ขอบคุณทุกคอมเม้นคะ
 
  

 ++++++++++++++++++++

 

ปิดเอนทรี่แล้วนะคะ ใครผ่านมาจะทิ้งเมล กรุณาหาเอนทรี่ล่าสุดเท่านั้นคะ นาจะไม่ตามเก็บเมลในหน้าเก่าๆคะ 

Comment

Comment:

Tweet

โถ่ มีน้องน่ารักขนาดนี้
จะไม่ให้พี่หวั่นไหวได้ไงอ่ะ
กลับมาเถอะ เทมโป อิอิ
น้องเค้าอาจจะคิดเหมือนกันก้อได้น้า

#8 By kimdajin (218.75.16.102) on 2010-04-17 01:50

จียง ทำอารายพี่ชายยยยย
เอ๊ะ หรือว่าพี่ชายยยย ม่ายปกติิิ
น้องมานเพิ่งสามขวบเองน้า า าาาาา

เหอ เหอ จียงมานโมเอะมาแต่เด็กเลยแฮะ

ท๊อปปุซัง น่าร๊ากกกกกกกจังเยยยยย

ปล.ตอนแรกก็งง เฮ้ยอะไร อ๋อ อินโทรเพิ่งมา 5555

อ่ะ สาด สาด สาด ขันน้ำ ขันน้ำ ขันน้ำ ขันน้ำ

#7 By ♥Snow_G♥ on 2010-04-15 20:45

ก้อคุนน้องน่ารักขนาดนั้นน่ะ ท๊อปปุซังไม่ผิดหรอก





ฮ่าๆ ๆๆ ไม่ได้เข้าข้างนะ แต่จียงมันน่ารักจิงๆ

ฮิฮิ

#6 By WTMG (117.47.148.46) on 2010-04-14 23:57

แอร๊ยยยย อินโทรเพิ่งจะมา คิคิ

พาร์ทนี้เป็นมุมมองของเทมป์นี่เอง น่ารักจริงๆเลย มีความรู้สึกอยู่ในใจไม่ต่างกับจียงเลย

ต่างฝ่ายก็ต่างแอบรัก แรกๆคงทำใจยากเนอะพี่กับน้องกับ(ถึงจะไม่แท้ก็เหอะ)

เทมป์ติดอกติดใจที่จียงเรียกซะหวานเลย "ท๊อปปุซัง" โฮกกกก

ทีแรกนึกว่าดูหัวข้อผิด sad smile พออ่านก็ถึงบางอ้อ

ขอบคุณมากๆค่ะ

สุขสันต์วันสงกรานต์นะจ้ะขันน้ำ ดอกมะลิ ขันน้ำ ดอกมะลิ

#5 By Shinju on 2010-04-14 22:08

จีน่ารักที่สุด

ท็อปปุซังเริ่มก่อนหรอเนี่ย

น่ารักทั้งคู่

รอพาร์ทต่อไปอยู่นะค่ะพี่นา

ปืนฉีดน้ำ ปืนฉีดน้ำ แฮปปี้วันสงกรานต์จ้า
ปืนฉีดน้ำ ปืนฉีดน้ำ ปืนฉีดน้ำ ปืนฉีดน้ำ ปืนฉีดน้ำ ปืนฉีดน้ำ ปืนฉีดน้ำ ปืนฉีดน้ำ ปืนฉีดน้ำ ปืนฉีดน้ำ ปืนฉีดน้ำ ปืนฉีดน้ำ ปืนฉีดน้ำ ปืนฉีดน้ำ ปืนฉีดน้ำ


หนาวมั้ย....มามา...

กอดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

#3 By nubeer on 2010-04-14 21:53

อ่านแล้วก็อย่างที่บอกอะนะ นึกว่าเจ๊ส่งมาให้ผิดตั้งหน้าตั้งตาอ่านมากนึกว่าพี่มันจับน้องกดไปเรียบร้อยโรงเรียนเทมป์แล้ว แต่.......

โอเคเพราะความน่ารักจึงให้อภัย


เรื่องนี้อะชอบที่จีแบ๊วและอีกอย่าง.....


"ท๊อปปุซังงง~~~~"


เขาชอบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ

#2 By nubeer on 2010-04-14 21:53

นี่เหมือนเป็นคำสารภาพของท็อปปุซังเลยอะ
เออนะ...รู้สึกเหมือนกัน แต่ก็ไม่ยอมบอกกันไปซะที
แหม..เราก็นึกว่าจียงเป็นฝ่ายชอบก่อนซะอีก
ท๊อปปุซังนี่นา..ทำให้จียงอัดอั้นไว้ซะตั้งนานอะ
ไม่งั้นคงลงเอยกันเร็วกว่านี้
แต่ก็นะ..ติดที่ว่าเป็นพี่น้องกันนี่
อิอิ...สุดท้ายหัวใจมันเรียกร้องให้คบกันจนได้

#1 By vvMARvv (124.121.212.42) on 2010-04-14 19:32